I’m sorry….

November 19th, 2007 by rosannadato

Hay!!!It’s really hard to cope up.I
don’t why…Ano ba nangyayari sa akin???
hell! i want the pain to go away…
Napatawad na ba ako?? O hindi pa???
Pero kelan??? Help me…Tell
it..huh uhu… Nagsakit nakem ko
talaga…Apay aya??? Hmp…!! I’m sorry
can’t be perfect…Alam mo ba ang
kantang yun?? Perfect by Simple Plan…
Where you are now??? I can’t see you…
Pakita ka na ah…Hirap kitang hinanap
noon pa, pero san ka ba nagtago???
Hello? ?? Anybody home??? HAy….
Please… Lintik na bola toh, anjan ka
naman pala…Kanina pa kita
hinahanap… Hay!! Ang buhay ay weather
weather lng…
I’m sorry…I can’t be perfect…

Ang Sakit Mawalan ng isang…

March 14th, 2007 by rosannadato

Malungkot ako dz week…

Bakit???4

Bakit ba kasi??

Ang sakit eh…huhu

Wla na mga friends kong dalawa.. C bevs and cess..huhu…

Wala na ung best ko na, lagi ko sinusundo sa haws nila pag may pinupuntahan kami…

Wla na yung kasa-ksama ko, since we were in high school, laging humihingi ng favor, tinutulungan sa projects…

Wla na yung kakulitan ko, iba kasi siya, turing ko na siyang kapatid… Hay!!! Napakahirap noh!!!

Wla na ung mama niya, ipinagkatiwala sa akin ang anak niya pag cargo ko siya na safe siya pagkasma niya me…

Wla na ung hinahatid ko pag uwi niya, kasi takot siya umuwi pag ala siyang kasama…

Wla na yung, nagcocomputer sa haws pag may projects siya or whatever na kelangan niya…

Wla ana yung hinihintay ko pag magja-jamming kami, kasi ayaw niya yung mag-isang siyang naghihintay…

I will miss you CESS… and love you….  Naiiyak na ako ha…huhu!!

Friends forever….

Isa ko pang kaibigan, c bevs..

Wla na akong pupuntahan na haws, kc pinapatulog niya kami dun sa haws nila….Welcome lahat ng visita dun…

Wla na yung nangungulit sa akin pagdating sa computer…

Wla na yung lagi kong sinasamahan pag may pupuntahan siya…

Wla na yung talkative na kilala ko, mis ko na voice mo siz…hehe

GRABE NA TO AH!!! Wla NA LAHAT!!! ANG HIRAP..DIKO NA KAYA..huhu

I will miss you BEVS…

huhuhuhuhuhuhu!!!!

Friends???

January 4th, 2007 by rosannadato

"Let’s be friends." Ironic di ba? Pagkatapos niyang dukutin ang puso mo. Higitin palabas ng ‘yong dibdib, pagpirapirasuhin - na parang kinatay na karne (hiniwa "into matchsticks"), at itinapon sa alikabukan, na-atim pa niyang sabihing "let’s be friends." Friends? Para ano? Para makita mo kung gaano sila ka-sweet, at kung paano naglalambingan kapag nag-lunch ang tropa? Para kapag nakasalubong mo sila sa kalye, eh obligado kang mag-smile ng ubod ng saya - kahit na pinipilit mong itago ang sakit ng saksak ng malamig na punyal sa iyong dibdib. At babati ka ng "hi" na punong-puno ng buhay pero ikaw, unti-unti ka nang namamatay. Sino bang hindi mamamatay sa saksak ng punyal? Friends? Para ano? Para meron siyan ku-kwentuhan ng mga nangyari sa kanila:"she sneaked behind me, tapos tinakpan niya yung mata ko, yung ganon. ‘Lam mo best? Ang lambot ng kamay niya!" Bakit? Malambot din naman yung kamay mo ah? Jergen’s pa nga ang gamit mo di ba? Tapos ‘pag gabi, ite-text ka niya; "everything’s perfect" — bulls#!t! Kasi kapag nagkaproblema, ikaw din ang tatakbuhan ng friend mo. That’s what friends are for, di ba? Friends? Sige nga, honestly, pwede mo bang friend yung taong sa twing nakikita mo e lalo ka lang nai-in love? Na kahit saan ka malingon nakikita mo siya. At pati pabango niya amoy mo kahit imposibleng nasa vicinity siya, kasi nasa kwarto ka lang, nagmumukmok. Bitter na kung bitter! Eh puch@! Handa ka nang gawin lahat, kahit pahintuin pa ang oras. Tinanggap mo na nga na bakla si Keannu eh. Tapos eto na, ibibigay mo nang lahat-lahat para sa pag-ibig! Pag-ibig in the flesh! Pero ano? Wala! Binalewala na parang charing! Friends? Para ano? Para andyan ka, kahit papaano mababantayan mo siya, para kahit papaano meron kang karapatang mag-alala. Friends. Para kahit papaano pwede mo siyang mahalin, at maambunan ka ng pagmamahal, kahit friend na lang. "Lets be friends." "Sige."